09-08-09

Zomer in Zweden

De voorbije veertien zomerdagen waren bijzonder aangenaam in Zweden: overdag rond de 22°C, geregeld zon, af en toe wat wolken en een enkele bui. Heerlijk voor wie, zoals ik, geen liefhebber is van tropische toestanden. Een vakantiebestemming die zeker voor herhaling vatbaar is!

Hieronder enkele sfeerbeelden uit Amot en Ockelbo, zo'n 250 kilometer ten noorden van Stockholm, een streek waar elanden en zelfs bruine beren nog door de bossen dwalen.

 

huis en tuin

bunges

 meer ockelbo

 

10:26 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vakantie |  Facebook |

06-01-08

Winter op de Botrange

Als de winter niet tot ons komt, dan gaan we zelf maar naar de winter. Op 2 januari waren er op de Hoge Venen toch wat ijselijke trekjes te bekennen. De maximumtemperatuur bleef er enkele graden onder nul steken. Er lag rond het Signal de Botrange een half centimetertje restsneeuw en er blies een koude oostenwind.

Tijdens onze wandeling kwamen we ook langs de skipiste van Ovifat (onderste foto), die toch maar wat een troosteloze indruk maakte... 

botrange

botrange2

botrange3

23:13 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vakantie |  Facebook |

30-07-07

Verkoelende zeebries

Op weergebied viel er in Tunesië weinig te beleven, als we de opmerkelijke hitte eventjes buiten beschouwing laten. Het enige weerkundige fenomeen dat elke dag nadrukkelijk aanwezig was, was een verkoelende zeebries.

Die zeebries ontstaat aan de kust bij zonnig en windstil weer. De zon verhit het land sterk. De warme lucht stijgt op en stroomt langs boven weg. Daardoor ontstaat er aan de grond een plaatselijk lagedrukgebiedje. Boven zee doet dit fenomeen zich niet voor. Daar is de luchtdruk dus hoger. Er ontstaat een stroom van de hoge druk boven zee naar het lagedrukgebiedje boven land, om het "tekort" aan lucht dat daar is ontstaan aan te vullen. De lucht van boven zee is merkelijk koeler dan die op het land. De verkoelende zeebries is geboren.

In Tunesië was de zeebries voelbaar tot enkele kilometers buiten de kustlijn. Amper een paar tientallen meter was de lucht merkelijk koeler, daarna werd hij door het gloeiend hete zand al snel opgewarmd. Door de lage luchtvochtigheid kon dit windje toch ook nog zijn verkoelend effect verrichten.

Op de foto: het ontstaan van een zeebries geïllustreerd voor de kust van Sidi Bou Saïd.

zeebries

 

22:17 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vakantie |  Facebook |

29-07-07

Maxima tot 45 graden

Maxima tot 45 graden en meer. Nee, niet hier en nu, maar afgelopen week in de buurt van Carthago (Tunesië) waar ik met vakantie was. Dat was zelfs naar plaatselijke normen een uitzonderlijke hitte. Toch was het draaglijk, met dauwpunten van nauwelijks een graad of acht en vaak een vrij stevige wind. Veel water drinken, zo veel mogelijk in de schaduw wandelen en goed insmeren tegen de zon: zo was het goed te doen.

Je zou verwachten dat het bij terugkomst aanpassen is, met maxima hier rond 18 graden. Niets blijkt minder waar. Korte broek en T-shirt blijven de dienst uitmaken.

Het grootste verschil tussen Vlaanderen en Tunesië (op weerkundig gebied dan toch) was ongetwijfeld de neerslag: ginder kurkdroog en in Drongen inmiddels een voorlopig maandtotaal van 141 mm, twee keer zoveel als in een normale julimaand.

carthago

 

14:47 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vakantie |  Facebook |

09-08-06

Cyclonen en cyclisten op de Mont Aigoual

Meyrueis, Lozère, 2 augustus 2006. Half bewolkt weer, maar lang niet zo heet meer als een week eerder, toen de streek hier gebukt ging onder de "canicule" en de temperaturen hier dagelijks vlotjes opliepen tot boven de dertig graden. In het nabijgelegen laagland rond Alès kwam zelfs de veertig graden geregeld in zicht.
Meyrueis is de startplaats van de Ronde van de Mont Aigoual, een wielerwedstrijd voor amateurs die bij ons totaal onbekend zou zijn gebleven als er niet de Nederlandse auteur Tim Krabbé was geweest. Hij was één van de deelnemers aan de wedstrijd in 1977 en schreef er later de roman "De Renner" over, een klassieker uit de wielerliteratuur.


Het brugje over de Jonte in Meyrueis, startplaats van de Ronde van de Mont Aigoual.

Mijn aanvankelijke plan om een deel van de Ronde van de Mont Aigoual zelf met de fiets te rijden, heb ik laten varen. Vanwege de extreme hitte, heb ik op voorhand te weinig kunnen trainen bergop. Dan maar in de auto gestapt en een deel van het parcours (voor wie het boek kent: de tweede lus) met de wagen afgereden.
De Mont Aigoual is een schitterende berg voor wie van wielrennen én meteorologie houdt. Met zijn 1567 meter is het de hoogste bergtop van de zuidelijke Cevennen. In 1880 kwam Georges Fabre op het idee om op de top een experimenteel meteorologisch station op te richten. Het werd een gebouw met de allure van een fort, gebouwd tussen 1887 en 1893.
De Franse Alpenclub profiteerde van het bergpad dat voor dit doel was aangelegd en liet in 1897 een houten berghut bouwen naast het meteorlogisch station. Vanaf dat moment kregen de meteorologen in het gebouw geregeld het bezoek van toeristen.


Het meteorologisch station boven op de Mont Aigoual, met de allures van een fort, gebouwd tussen 1887 en 1893.

In 1947 was het station het drukst bezet qua personeel: een chef, vier meteorologen, een kok, een huishoudster en een secretaresse. Allemaal woonden ze ook op de top van de Mont Aigoual, niet alleen, maar met vrouw (man) en kinderen. Later bleven alleen de meteorologen en mecaniciens permanent in gebouw. Echtgenoten en kinderen werden geweerd.
In de jaren zestig werd het ene na het andere bergstation van Méteo France gesloten: op de Puy-de-Dôme, op de Mont Ventoux,... Radiosondes en vooral satellieten zorgden ervoor dat bemande bergstations nog weinig toegevoegde waarde hadden. Door de unieke combinatie met het toerisme, kon het station op de Mont Aigoual open blijven.
In het gebouw was, ter wille van de toeristen, een meteorologisch museum opgericht. Dat bestaat nog altijd en maakt de bezoeker vertrouwd met de beginselen van de weerkunde en de basisintrumenten. Een doorwinterd weeramateur zal er weinig nieuws vernemen, maar het blijft natuurlijk altijd de moeite waard. Bijzonder interessant is dat één van de meteorologen van het station tijdens de openingsuren van het museum permanent aanspreekbaar is. Je kan hem of haar als bezoeker alle mogelijke vragen stellen over de weerkunde.


Het meteorologisch museum op de Mont Aigoual, met rechts een meteorologe van het station.

Toen het weggetje naar de Mont Aigoual werd verhard, kwamen na de wandeltoeristen ook de wielertoeristen. Bezoekers aan de berg worden sindsien opgedeeld in vier groepen: fietsers die alleen geïnteresseerd zijn in de beklimming (cyclistes), fietsers die ook geïnteresseerd zijn in de weerkunde (cyclonen), wandelaars met een hekel aan fietsers (anti-cyclistes) en wandelaars met een hekel aan fietsers én weerkunde (anti-cyclonen).
Een volgende keer meer over een aantal fenomenen op de Mont Aigoual.

11:35 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vakantie |  Facebook |

07-08-06

Terug op post

De reden van de windstilte de voorbije zestien dagen op deze webstek, was een cyclo-literair-meteorologisch verblijf in Zuid-Frankrijk, ver weg van de toegang tot het internet.

Het is de bedoeling om hier binnenkort verslag uit te brengen. Hieronder alvast een tipje van de sluier, of het topje van de ijsberg.

 

00:11 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vakantie |  Facebook |

02-08-05

Hoogste weerstation van de Europese Unie

Tijdens mijn vakantie in het Pitztal in Oostenrijk, ben ik toevallig het hoogste officiële weerstation van de Europese Unie tegengekomen. Het staat op 3440 meter hoogte, bovenop de Hinteren Brunnenkogel.
Het weerstation valt onder de verantwoordelijkheid van de Wetterdienststelle Innsbruck. De gegevens worden gebruikt voor de opmaak van regionale én grensoverschrijdende verwachtingen.
De weergegevens kan je min of meer online volgen (met een lichte vertraging) via deze link: http://www.wetter.at/sport-freizeit/berg-wetter/oesterrei.... Zo is het daar nu, op het moment dat ik dit schrijf, helder en precies 0°C.
Er schuilt een addertje onder het gras in de formulering van de toeristische dienst van het Pitztal: dit is wel het hoogste weerstation van de Europese Unie, maar niet van Europa. Collega-weeramateur Jan-Willem uit Eindhoven wees mij erop dat er in Zwitserland een bemand weerstation ligt op de flank van de Jungfrau, op 3500 meter hoogte.

Er zijn twee manieren om het te weerstation van de Brunnenkogel te bereiken: met de auto tot in Mittelberg (1500m). Dan met stevige stapschoenen en zware rugzak te voet klimmen over de Fuldaer Höhenweg tot aan de Pitztaler Gletscher. Daar de stijgijzers onderbinden, klimgordel aan en met gevaar voor eigen leven de verraderlijk gletscher oversteken. En dan het laatste stukje over de rotsen, tot aan het weerstation.

Een meer comfortabele manier is om in Mittelberg eerst het treintje, en daarna de Pitz-Panoramabahn (kabelbaan) te nemen tot op 3440 meter hoogte. Prachtig om daar rond te lopen in de sneeuw, met zicht op de Wildspitze, de hoogste berg van Tirol (3774 meter).

Het weer in westelijk Oostenrijk is momenteel trouwens alles behalve goed: door de overvloedige regen zijn er overstromingen en de komende dagen kan de sneeuwgrens er dalen tot onder de 2000 meter. Ook bij ons wordt het ronduit koel en regenachtig. Meer herfst dan zomer. Het was ooit anders begin augustus…

Drongen-Baarle 2 aug.: Tmin +11,6°, Tmax +23,2°, neerslag 0 mm, max wind 14,5 km/u (O)

 

 



22:13 Gepost door Gert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vakantie |  Facebook |