12-01-09

Eindelijk wat rust

Zo. De vorstperiode zit er op. Eindelijk. Het was geen leven meer. Het werk ging natuurlijk gewoon door. Dat betekent: meedraaien in het gewone dienstrooster, à rato van 13,5 uur per werkdag (van half zeven 's ochtends tot acht uur 's avonds). De ijsverwachting zo veel mogelijk actueel houden. In zulke spannende tijden liefst elke dag een update. Daarvoor ook in de vrije tijd de nieuwe weerkaarten op de voet volgen. Schaatsen slijpen voor mijzelf. Schaatsen slijpen voor anderen. Elke dag een vijftal e-mails beantwoorden met vragen over ijs of schaatsen. Vrijwel dagelijks telefoontjes en mails ook van journalisten. Elfstedentocht-veteranen wegbrengen naar de nieuwsstudio's van VTM. Ze ook weer terugbrengen. Deelnemen aan een Vlaams Kampioenschap Marathonschaatsen op natuurijs. Met het gezin gaan schaatsen. Kortom: ik denk niet dat ik dit tempo nog veel langer had volgehouden.

Update 19.05u: Voilà. Genoeg gerust. Dat het nu maar snel weer begint te vriezen!

19:00 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schaatsen, actueel weer |  Facebook |

06-01-09

Andere tijden...

Een besneeuwde speelplaats met hier en daar grote bevroren plassen, die dienst deden als glijbaan. Toen wij op de lagere school zaten, was dat zonder twijfel hét hoogtepunt van de winter, goed voor urenlange sneeuw- en ijspret. Vanmorgen op het radionieuws hoorde ik een moeder haar beklag doen dat er op de speelplaats van de school niet gestrooid was en dat dit toch zo gevaarlijk is voor de kinderen...

Opvallend ook hoe weinig schaatsende kinderen er de voorbije dagen te zien waren op het natuurijs. Niet willen, niet kunnen of niet mogen? Waarschijnlijk een combinatie van de drie...

14:54 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: actueel weer, schaatsen |  Facebook |

14-01-08

Belgische wintersporters op weg naar Vancouver

schildermanskris2%5B1%5D
Er zijn dezer dagen een aantal Belgen die zich proberen te kwalificeren voor de Olympische Winterspelen in Vancouver in 2010. De meeste media-aandacht gaat daarbij naar het damesteam dat het probeert in de bobslee. Daarbij ook de Gentse schaatster Kim De Dapper. Hun belevenissen zijn op dinsdagavond te volgen op Canvas. Het hele project zit bijzonder professioneel in elkaar en ik schat hun kansen hoog in.

Ver weg van de camera's, maar met evenveel verbetenheid proberen nog een aantal landgenoten zich te plaatsen voor diezelfde Winterspelen. Het voorbije weekend nam de jonge schaatser Kris Schildermans deel aan het Europees Kampioenschap Allround Schaatsen in Rusland. Ondanks een verkoudheid deed hij het behoorlijk. Hij eindigde 28ste (op 33 deelnemers), maar heeft zeker nog een progressiemarge. 

De prestatie van Schildermans was live te zien op tv. Niet op Sporza, maar op Nederland 1. De NOS-commentator beklemtoonde meermaals dat Schildermans een "echte Belg" is, en geen genaturaliseerde Nederlander die probeert om op die manier de strenge Nederlandse selectie-criteria te omzeilen. "Er is echt wel talent in België en er zijn weldegelijk een aantal plaatsen in Vlaanderen waar het schaatsen leeft", merkte de commentator op. Waarna nog wat uitleg over het Belgisch Kampioenschap, dat noodgedwongen in Breda moet worden gereden omdat er in België geen enkele 400 meter-baan is. Ik hoop dat dit eens doordringt tot bij een aantal beleidsverantwoordelijken bij ons. Als er één sport is waarin ook wij medailles kunnen halen op de winterspelen, dan is het wel in het schaatsen, dat heel erg nauw verwand is aan wielrennen. Als we in die laatste sport kunnen uitblinken, dan moet het ook in het schaatsen kunnen lukken.

Door dat gebrek aan accommodatie, is Schildermans uitgeweken naar Berlijn, waar hij mee traint met een aantal Zweden. Daar krijgt hij geregeld het gezelschap van Nele Armée, een 19-jarig schaatstalent uit Leuven die dit seizoen jammer genoeg werd afgeremd door ziekte en daardoor niet kon deelnemen aan het EK bij de dames. Ook Oost-Vlaming Frank Fiers schaatst dit jaar wereldbekerwedstrijden en hoopt stilletjes op een deelname aan de Olympische Spelen. Hij is daarvoor uitgeweken naar het Nederlandse Gieten.

Er schijnt binnen de ISU (de internationale schaatsfederatie) een verantwoordelijke te zijn aangesteld die het langebaanschaatsen verder moet mondialiseren. Met 19 deelnemende landen op het voorbije EK zijn ze duidelijk op de goede weg. Misschien moeten wij, schaatsende Belgen, die man maar eens aan de mouw trekken en kijken op welke manier we de schaatssport in ons land kunnen uitbouwen. Een eigen 400 meter-baan is daarbij een vereiste, zodat eigen jong talent niet noodgedwongen moet uitwijken naar het buitenland. Ik vrees dat dit voorlopig jammer genoeg een utopie blijft.

10:21 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schaatsen, media |  Facebook |

28-12-07

Baarlenaar in het Belang

Hoe ver kan je het schoppen als Oost-Vlaams weeramateur? Een artikel in het Belang van Limburg is toch al een heel eind, zou ik zo zeggen. Begin vorige week contacteerde een journalist van deze krant mij. Ze hadden een "kenner" nodig die zijn zegje kon doen over het fenomeen "natuurijs".

Dankzij collega-weeramateur Ruben uit Neeroeteren, ben ik nu in het bezit van het bewust artikel (dankuwel Ruben!). Mijn naam is fout geschreven (in dit geval mijn voornaam), maar daar heb ik mij inmiddels al bij neergelegd. Het citaat over de ijsdagen klopt uiteraard niet, er zijn weldegelijk ijsdagen geweest sinds de winter van 1997. Voorts kan ik mij wel vinden in wat de journalist heeft neergepend.

Ik stond niet in de rubriek "buitenland", zoals ik half en half had verwacht, maar wel in de Achterkrant, met allerlei nieuws in de marge. Enfin, misschien hoor ik daar ook wel thuis...

belang

(Het Belang van Limburg, donderdag 20 december)

00:07 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, schaatsen |  Facebook |

23-12-07

Mooie schaatsdagen op de Kraenepoel

Dit was ongetwijfeld de mooiste vorst- en schaatsperiode sinds januari 2003. Vanaf donderdag was de Kraenepoel in Aalter beschaatsbaar. Toen nog op een kleine oppervlakte en in de mist. Vrijdag, na opnieuw een nacht met matige vorst, kon er al op een groter deel worden geschaatst. Dat gebeurde in een prachtig decor, want de zon scheen op een ruig berijpte omgeving. Het bleef de hele dag vriezen.

Zaterdag was naar verluidt de mooiste schaatsdag. Het had 's nachts ruim 7 graden gevroren, zodat voor het eerst sinds 2003 de volledige Kraenepoel beschaatsbaar was. Door andere (voetbal)verplichtingen kon ik zaterdag niet zelf het ijs op. Deze voormiddag kon er nog worden geschaatst, maar het kwik kwam boven nul en door de vochtige lucht (met een positieve dauwpunttemperatuur), kwam er water op het ijs en verloor het snel aan draagkracht, zodat rond de middag alleen nog op het voorste deel kon worden geschaatst. Al bij al was dit toch een prima schaatsperiode en hopelijk maar een voorproefje van wat nog komen gaat...

 

 

 

 

18:25 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: schaatsen, actueel weer |  Facebook |

04-06-07

Twee schrijvers op glad ijs

Maeterlinck

Vrieskou bracht twee grote namen uit onze vaderlandse literaire geschiedenis samen. De Nevelse auteur Cyriel Buysse leerde de Gentse schrijver Maurice Maeterlinck kennen in 1878, tijdens het schaatsen op de meersen hier in Drongen, zowat halfweg tussen hun beider woonplaatsen. Ze waren toen nog lang niet de gevestigde auteurs die ze later zouden worden. Maeterlinck was toen 16 jaar, Buysse drie jaar ouder. De twee zouden hun leven lang vrienden blijven.

Het verhaal staat vandaag in De Standaard en wordt verteld door Nicolas Maeterlinck, persfotograaf en achterkleinneef van de enige Belg die de Nobelprijs voor literatuur won. Aanleiding voor het artikel is de nieuwe Maeterlinckwandeling die Literair Gent organiseert. Met de wandeling willen ze de wat vergeten Gentse auteur weer onder de aandacht brengen.

Jaren geleden, toen ik nog actief was in de journalistiek, trok ik geregeld met Nicolas op reportage. Ik heb toen eens gevraagd of hij familie was van dé Maeterlinck. Ik zag de verrassing in zijn ogen toen hij met die vraag geconfronteerd werd en bevestigend mocht antwoorden. Het initiatief van Literair Gent komt niets te vroeg.

Foto Maurice Maeterlinck: wikipedia.

21:57 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: weerhistorie, schaatsen |  Facebook |

17-04-07

Drongen-aan-de-Garonne

De maandgemiddelden die we tot nu toe in 2007 scoorden, liggen allemaal ruim boven de norm. Zo ruim, dat ze gewoon in de buurt liggen van de normalen voor het Zuid-Franse Bordeaux, voor de periode 1961-1990. Vergelijk maar:

 

- Januari 2007 in Drongen: +7,7°C (norm Bordeaux: +5,9°!)
- Februari '07 in Drongen: +6,5°C (norm Bordeaux: +7,1°)
- Maart '07 in Drongen: +7,9°C (norm Bordeaux: +8,8°)
- Lopend aprilgemiddelde Drongen: +11,6°C (norm Bordaux: +11,3°!)

 

Wie kan er mij zeggen of er in de periode 1961-1990 wel eens geschaatst werd op natuurijs in de omgeving van Bordeaux? Of wordt het definitief tijd voor een andere hobby?

12:46 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actueel weer, klimaat, schaatsen |  Facebook |

26-02-07

De winter zonder Kraenepoel

In Aalter ligt een oude turfwinningsput. Een naar Vlaamse normen uitgestrekte waterplas van 22 hectare, die de naam Kraenepoel draagt. De Kraenepoel heeft een paar kenmerken die hem uniek maken. Hij is niet alleen uitgestrekt, maar ook erg ondiep. Tot een heel stuk uit de oevers is de poel niet dieper dan pakweg een halve meter. De Kraenepoel ligt ook midden in een bos met een zanderige ondergrond.

De zanderige omgeving zorgt voor een goede uitstraling, zodat de temperatuur er snel kan dalen. Een soort mini-Kempen, zeg maar. Het ondiepe water koelt snel af tijdens koudere periodes. De bomen zorgen ervoor dat de wind wordt getemperd. Kortom: allemaal factoren die ervoor zorgen dat de Kraenepoel 's winters snel dicht vriest. Zo snel dat het algemeen bekend is: "Op de Kraenepoel kan je elke winter minstens één dag schaatsen."

Elke winter, maar niet in die van 2006-'07.  In deze zachtste winter sinds het begin van de waarnemingen was er van schaatsen in Aalter geen sprake. Sterker nog. Er heeft zelfs nooit een vliesje ijs op de Kraenepoel gelegen de voorbije maanden. Hopen maar dat dit een accident de parcours was en dat de "Weissensee van Oost-Vlaanderen" haar reputatie volgende winter weer eer aan doet.

kraenepoel1

 

De Kraenepoel op 4 maart 2005: toen in extremis nog één enkele schaatsdag, zoals de traditie dat wil.

19:15 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schaatsen |  Facebook |

05-01-07

Elfstedentocht 4 januari 1997 - 2007

 

Min of meer gelaten,
Een beetje van de kaart
Zat hij godverlaten
Op een bankje bij de Bonkevaart

Tien jaar was ’t geleden
Een held had hij zich gewaand
Toen hij over de finish kwam gegleden
De weg naar glorie zich gebaand
Van Leeuwarden via Sneek
 En Ijlst op weg naar Sloten
van schrik in ’t donker eerst nog wat bleek
Maar gaandeweg genoten

Van Stavoren tot Harlingen kreeg hij het hard,
de wind toen van opzij
Hindeloopen, Workum en Bolsward
Gleden tergend langzaam aan hem voorbij

Van Harlingen tot Bartlehiem
Dat was pas echt de hel
Elke overwinningsroes gesmoord in de kiem
De noordoostenwind was veel te fel

In Dokkum kwam het keerpunt
Geen ogenblik te vroeg
Een welgekomen rustpunt
Toen de wind hem weer naar Ljouwert joeg

Daar zat hij tien jaar later weer bij de Bonkevaart
Te staren naar het rimpelende water
Hij was een beetje van de kaart
En had last van een weerbericht-kater

De pijn tien jaar geleden toen hij over de finish gleed
Was door de euforie snel verdreven
Ze bleek uiteindelijk niets, vergeleken met het leed

Dat vorst nu tien jaar lang was uitgebleven

 

00:55 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: weergedicht, schaatsen |  Facebook |

30-01-06

Over gaatjesboorders en belletjeskijkers

Voor een mens zich op het ijs waagt, moet eerst de dikte van de ijsvloer worden gecontroleerd. Er zijn verschillende manieren om dat te doen. Je heb bijvoorbeeld de gaatjesboorders. Gewapend met een handboor en een vouwmeter, gaan ze de prille ijsvloer te lijf. Op diverse plaatsen gaat de boor onverbiddelijk door het ijs en de vouwmeter in het water. Zo vormt de gaatjesboorder zich een oordeel over de dikte van het ijs.

De methode van de gaatjesboorder heeft een nadeel: ze laat gaatjes achter. Als de gaatjesboorder het ijs afkeurt, vriest zo’n gat netjes weer dicht. Maar als de gaatjesboorder het ijs dik genoeg bevindt, stort een hele meute zich op de ijsvloer. Die meute oefent een druk uit op het ijs. De ijsvloer zakt, het water daaronder niet. Dat is zuivere natuurkunde. Meer nog: het water onder druk zoekt zich een uitweg: door de gaatjes van de gaatjesboorder. Het water gulpt vrolijk de ijsvloer op en zorgt voor plassen. Rond het gaatje ontstaat eerst een kleine, vervolgens een aanzienlijke ijsrand, die mening ongeconcentreerd schaatsenrijder later in de vorstperiode zuur opbreekt.

Ik ben dus niet zo te vinden voor de methode van het gaatjesboren om de dikte van het ijs op te meten. Er bestaat een methode die aanzienlijk minder vernielzuchtig is. Ik ben een belletjeskijker. Aan de hand van ingevroren luchtbelletjes in het ijs, schat ik de dikte in. Dat lukt perfect. Fase 2 van het inschatten van de ijsdikte, bestaat uit het luisteren. Het geoefende oor van de natuurijsrijder kan perfect de stevigheid van het ijs inschatten. Natuurijs vertelt namelijk veel, als je er naar wil luisteren. Jong ijs dat niet kraakt, is niet te vertrouwen. Daar zak je door, zonder waarschuwing vooraf. Natuurijs zingt ook als het beschaatst wordt. Als het in hoge tonen zingt, is de ijslaag dun. Zingt het in diepe bastonen, dan is de ijsvloer solide.

Het zingen en kraken van het ijs, het dokkeren van de vlijmscherpe ijzers over talloze bobbeltjes en rimpeltjes, het fluiten van de wind, de opperste concentratie om scheuren in de ijsvloer te ontwijken,… Zondagochtend heb ik het allemaal nog eens kunnen ervaren. Ik hoop dat ik deze winter nog eens belletjes mag kijken.

23:16 Gepost door Gert | Permalink | Commentaren (3) | Tags: schaatsen |  Facebook |

25-01-06

Natuurlijk ijs is nog geen natuurijs

Ik geef het maar meteen toe: bescheidenheid is niet mijn sterkste kant. Maar ik heb zoveel andere kwaliteiten, dat dit kleine tekort aan mijn persoonlijkheid ruimschoots teniet wordt gedaan. Zo ben ik een groot kenner van ijs, om niet te zeggen: een echte ijsexpert. “Gert IJsexpert", zeg maar. Zwart ijs, grondijs, sneeuwijs, bodemijs, ja zelfs warme voeten-ijs: het heeft voor mij allemaal geen geheimen meer.

En toch heb ik vandaag iets bijgeleerd. Vanochtend is de eerste marathon op natuurijs gereden, in het Nederlandse Veenoord. Het is te zeggen: de organisatoren noemen het een marathon op natuurijs, maar dat blijkt niet helemaal correct te zijn. Het gaat hier niet om “natuurijs”, maar om “natuurlijk ijs”, zeggen nog grotere ijsexperten, die het ongetwijfeld kunnen weten.

Het verschil tussen natuurijs en natuurlijk ijs is subtiel, maar niet onbelangrijk. Een ijsbaan in de buitenlucht mag zich op term “natuurijs” beroepen, als de ijslaag in kwestie niet in laagjes is aangebracht. Met andere woorden: men neme een groot doch volledig waterpas terrein, men legt daarrond een klein dammetje aan en laat vervolgens het terrein overstromen met een centimetertje of zes water. Even wachten tot de vorst zijn werk doet en het waterlaagje volledig tot de bodem bevroren is en voilà: de natuurijsbaan kan de deuren openen. Nadeel is dat dit proces enige nachten kan duren.

Het kan ook anders en vooral sneller, en wel op deze manier: men neme een sintelbaan van 400 meter en wacht tot het vriest. Dan haalt men de aalkar uit de loods en vult die met water. Men rijdt een rondje over de sintelbaan, die men onderwijl met water uit de kar besproeit. Als dat minuscule laagje water bevroren is, herhaalt men dit proces. Zo rijdt men talloze rondjes, lustig water sproeiend met de aalkar, terwijl de vorst zijn werk doet. Na één of in het slechtste geval twee etmalen met vorst en héél véél rondjes met de aalkar, heb je een massieve ijslaag van een centimeter of drie. Dit heet dan geen natuurijs, maar natuurlijk ijs. Een beetje tegenstrijdig als je het mij vraagt, want dit lijkt mij net de meest onnatuurlijke manier om zonder vriesinstallatie toch ijs te maken.

De marathon op natuurlijk ijs is vandaag gewonnen door André Klompmaker (*). U kent hem niet. Ik wel. Ik ben dan ook niet voor niets een schaatsexpert!

(*) alle toppers zitten momenteel op het natuurijs van de Weissensee in Oostenrijk.

21:53 Gepost door Gert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schaatsen |  Facebook |