27-05-08

Een slurfachtig hoosverschijnsel: deel 1

(Dit is het begin van een nieuw en vijfdelig Omer Van Puyvelde-verhaal)

 

Deel 1: in bad


Twee koeien van boer Lenne, die een fractie van een seconde eerder nog onbezorgd stonden te grazen aan de kant van de gracht die de omwalde pastorietuin afscheidde van hun weiland, sloegen prompt op de vlucht. In de tuin zelf vlogen drie eksters verschrikt op uit de kruinen van de hoge beukenbomen. Een eekhoorntje liet een half opgepeuzelde eikel voor wat hij was en spurtte holderdebolder het gazon over, op zoek naar veiliger oorden. Ja, zelfs pastoor Verhellen, die in zijn luie zetel in de woonkamer van de pastorie een uiltje lag te knappen, schrok geïrriteerd op. De ijselijke gil van huishoudster Clara was duidelijk niet zonder gevolgen gebleken. Ze had die geslaakt toen ze de deur van de badkamer opende voor de wekelijkse poetsbeurt van het sanitair.


"Van Puyvelde, wat zit gij daar te doen in het bad van de pastoor?", vroeg de verbouwereerde huishoudster toen ze van de eerste schrik was bekomen. Met opgestroopte, maar desondanks doorweekte broekspijpen en opgerolde hemdsmouwen zat de vermaarde componist-weerkundige Omer Van Puyvelde op handen en knieën in de pastorale badkuip, die gevuld was met een tiental centimeter water.
"Het tsjoepselke aan het uittrekken om het water te laten weglopen", antwoordde de componist-weerkundige naar waarheid. Hij was blijkbaar de enige in de pastorie en wijde omgeving die niet geschrokken was van de gillende meid en keek haar aan met de typisch holle blik van iemand die heel erg diep in gedachten verzonken is.
"En waarom moet ge het tsjoepselke uittrekken in meneer pastoor zijn bad?", wilde de verbouwereerde huishoudster weten.
Van Puyvelde keek alweer geïntrigeerd naar het water in de badkuip. "Omdat", zo klonk het uiteindelijk, "ik zelf geen tjoepselke heb. En geen bad ook niet, trouwens. Alleen een houten waskuip."
Hij tuurde verder in het badwater, waarop een minuscuul laagje schuim dreef. Allicht een restant van een eerdere wasbeurt van de dorpsherder. "Kijk, kijk! Het begint!", riep hij enthousiast uit.

(Lees de rest van dit verhaal in het boek 'Weerberichten en enkele gedichten', Gert Coone, Uitgeverij Bola Editions, Gent 2010)

23:12 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: van puyvelde |  Facebook |

Commentaren

Ja! Van Puyvelde leeft nog!

Wouter

Gepost door: Wouter | 28-05-08

Tja... Even bestond de vrees dat hij in de loop van het vorige verhaal door het ijs was gezakt, maar hij leeft meer dan ooit!

Gepost door: Gert | 28-05-08

De commentaren zijn gesloten.