06-04-07

't is rijp!

Zoals beloofd, een fragmentje uit het boek "Sneeuw en ijs op Aarde", van Michel Thiery (1934), waarin de auteur op een bloemrijke manier allerlei weerkundige fenomenen verduidelijkt. Hier beschrijft hij een "sprookjesachtig mooi" winters fenomeen, waar ik eigenlijk zelf nog nooit oog voor heb gehad. Ik zal er eens op letten, als het overdag nog eens wil vriezen. Ooit, misschien.

 

Daalt den temperatuur van den bodem, en van alles wat zich nabij den bodem bevindt, tot beneden het vriespunt, dan verdicht den waterdamp zich niet tot dauwdruppels, maar kristalliseert tot fijne ijsnaalden, waarmede de weilanden, de velden, de bruggen en de daken wit zijn bepoederd: 't is rijp.

Meestal zijn de rijpkristallen kinderen van de nacht, maar ook bij dag kan men er zien ontstaan. Zulks gebeurt 's winters, bij vriesweer, wanneer een dichte mist alles omhult en klam maakt, en men geen drie Meter ver ziet. Op de altijd groene bladeren van hulst, liguster en klimop zitten reeds eenige ijsnaaldjes, net als op een speldenkussen. Gij kijkt strak en met onbeweeglijken oogappel naar zoo'n blad, en zie, waar zooeven slechts drie kristallen waren, wordt een vierde bijgetooverd, daarna een vijfde en een zesde, en het gaat zoo vlug, dat gij de "feeërie" onmogelijk kunt volgen. Ik ken weinig natuurverschijnselen, die zoo sprookjesachtig mooi zijn!

 

(Sneeuw en IJs op Aarde, Mich. Thiery, Samenwerkende Maatschappij Volksdrukkerij Gent, 1934, p13-14)

16:52 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: weerhistorie |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.